A SMAKUJE JESZCZE LEPIEJ!
Nazywa się churro, mamy jej tylko 30kg i bilibyśmy się o nią, gdyby było trzeba.
Ale nie było trzeba (na szczęście, bo nie umiemy się bić). Z tą kawą łączy się za to historia miłosna.
Miałem okazję próbować jej podczas World of Coffee w Mediolanie – największych targów kawowych w roku. Spróbowałem i się zakochałem. Problem był taki że strzała Amora trafiła nie tylko mnie, a całego lotu kawy było raptem 60kg. No i już byłem pewien, że dla nas nie starczy, że nie ma co nawet marzyć i trochę mi pękło serduszko. No i zamiast wzdychać romantycznie i cierpieć (bo to jeszcze nie była jesień), wziąłem byka za rogi.
I efekt jest taki, że wyszarpaliśmy POŁOWĘ tego, co w ogóle było!
Druga połowa poleciała do Holandii, do palarni A.M.O.C – także jeśli nie uda Ci się spełnić marzęń o tej kawce od nas, to… to tam pewnie też nie dasz rady, ale marzenia to piękna rzecz. No i to jest piękna historia zwycięstwa – taki puchar w kształcie churro.
Ale zacznijmy od tego, dlaczego się tak na tę kawę nagrzałem? A dlatego, że to nie jest taka tam zwykła kawa.
Churro, proszę ja Ciebie, to jest taka metoda obróbki, co wymaga konkretnego typu ziarna. Tutaj jest to odmiana botaniczna H1 Centroamericano, która ma bardzo dużo cukrów w miąższu. Te słodkie wisienki rozkłada się na plastikowej macie, a potem całość zwija się w takie rulony, które wyglądają właśnie jak churro. Kawa w takim zawiniątku leży sobie 3 dni, a potem leżakuje 15 dni na słonku. Taki anaerobic natural, tyle, że inaczej!
Sama kawa jest prze-złożona, przepyszna. To, cośmy wypisali w profilu sensorycznym, to nie wszystko, jest tego więcej, w ogóle jest więcej, jakby ktoś przesadził z nasyceniem – wszystko jest bardziej intensywne, aż się robi przester.
Spróbuj ten rarytasik wyrwać – nasza historia pokazuje, że marzenia się spełniają!
